دوشنبه ۳ آبان ۱۴۰۰ - الإثنين 19 ربيع أول 1443

(۱۳۸۶/۰۷/۰۱) سخنرانی های ماه رمضان ۱۳۸۶- آسیب های اخلاقی و اجتماعی (۱۱)

مکان : مسجد ملا احمد خوی دعوت کننده : امنای مسجد شرکت کنندگان : جمعی از نمازگزاران و روزه داران مؤمن مناسبت : ماه مبارک رمضان موضوع : آسیبهای اخلاقی و اجتماعی جلسه : یازدهم   امام حسن مجتبی (ع) قربانی نفاق :   با توجه به اینکه امشب ولادت امام حسن مجتبی (ع) است. […]

مکان : مسجد ملا احمد خوی

دعوت کننده : امنای مسجد

شرکت کنندگان : جمعی از نمازگزاران و روزه داران مؤمن

مناسبت : ماه مبارک رمضان

موضوع : آسیبهای اخلاقی و اجتماعی

جلسه : یازدهم

 

امام حسن مجتبی (ع) قربانی نفاق :

 

با توجه به اینکه امشب ولادت امام حسن مجتبی (ع) است.

ضمن تبریک این عید به همه حضّار محترم و با در نظر داشتن موضوع مباحث قبلی تحت عنوان آسیب های اجتماعی و اخلاقی و با توجه به اینکه آثار نفاق موجود در عصر رسولخدا (ص) در دوران بعد ازرحلت ایشان علیه خاندان او بوجود آمدو بروز پیداکرد

لذا لازم دیدم عنوان بحث امشب را مظلومیت های امام حسن مجتبی (ع) از دست منافقان قرار بدهم.

 

بیوگرافی امام حسن (ع):

 

۱- روز ولادت ۱۵ رمضان سال سوم هجرت در مدینه منوّره .

۲- ساله بود جدّ بزرگوارش رسولخدا (ص) رحلت فرمود .

۳- پس از رحلت پیامبر (ص) ۳۰ سال در کنار پدر بزرگوارش امیرالمؤمنین (ع) قرار گرفت.

۴- پس از شهادت امیرالمؤمنین (ع) در سال۴۰ هجری به مدت ۱۰ سال امامت کرد.

۵- در سال ۵۰ هجری با توطئه معاویه بر اثر مصمومیت در سن ۴۸ سالگی به شهادت رسید و در قبرستان بقیع دفن گردید.

 

بیعت مردم با امام (ع) :

 

امام حسن مجتبی (ع) بعد از رحلت پدر بزرگوارش به منبر رفت و مقداری از فضایل حضرت امیرالمؤمنین (ع) را بیان فرمودند:

لَمْ یَسْبِقْهُ الاَوَّلُونَ بِعَمَلٍ وَ لا یُدْرِکْهُ الآخِرُونَ بِعَمَلٍ وَ لَقَدْ کانَ یُجاهِدُ مَعَ رَسُولُ الله فَیَقیهُ بِنَفْسِهْ … وَ ما خَلَّفَ صَفْراءَ وَ لا بَیْضاء (۱)

پیشینیان در کردار از او پیشی نجستند و آیندگان نیز در کردار به او نرسند .

همانا با رسولخدا (ص) جهاد کرد و با جان خویش از آن حضرت دفاع نمود … از دنیا رفت و هیچ درهم و دیناری به جای نگذاشت . بعداً چنین فرمود :

اَنَا ابْنُ الْبَشیر ، اَنَا ابْنُ النَّذیرِ ، اَنَا ابْنُ الدّعی اِلَی اللهِ بِاِذْنِهْ ، اَنَا ابْنُ السِّراجُ الْمُنیر ، اَنَا مِنْ اَهْلِ بَیْتٍ اَذْهَبَ اللهُ عَنْهُمُ الرِّجْسَ ، وَ طَهَّرَهُمْ تَطْهیراً ، اَنَا مِنْ اَهْلِ بَیتٍ اِفْتَرَضَ اللهُ حُبَّهُمْ فِی کِتابِهْ (۲)

فَقالَ تَعالی : قُلْ لا اَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ اَجْراً اِلاَّ الْمَوَدَّهَ فِی الْقُربی وَ مَنْ یَقْتَرِفْ حَسَنَهً نَزِدْلَهُ فِیها حُسْنَاً ، فَالْحَسَنَهُ مَوَدَّ تُنا اَهْلَ الْبَیْت(۳)

 

منم فرزند بشیر (مژده دهنده به بهشت)، منم فرزند نذیر (ترساننده از جهنم)، منم فرزند آن کس که به اذن پروردگار، مردم را به سوی او می خواند .

منم پسر چراغ تابناک هدایت، من از خاندانی هستم که خدای تعالی پلیدی را از ایشان دور کرده و به خوبی پاکیزه شان فرموده است.

من ازخاندانی هستم که خداوند دوستی ایشان را درکتاب خویش(قرآن)فرض و واجب دانسته و فرموده است: بگو ، نخواهم شما را بر ابلاغ رسالت مزدی جز دوستی در خویشاوندانم، و آنکه فراهم کند نیکی را، بیفزایمش در آن نکویی را، پس نیکی (در این آیه) دوستی ما خاندان است.

 

پیروان امام حسن مجتبی (ع) :

 

بر اساس گزارشات و مستندات تاریخی کسانیکه در جبهه امام (ع) علیه معاویه قرار داشتند چند گروه متفاوت و متضاد بودند :

مرحوم شیخ مفید فقیه نامدارشیعه درکتاب الارشاد آنان را بدین گونه معرفی می فرماید:

 

۱- بَعْضُهُمْ شیعَهٌ لَهُ وَ لْاَبیهْ (ع)

تعدادی شیعیان و طرفداران او و پدر بزرگوارش بودند.

۲- وَ بَعْضُهُمْ مُحَکَّمَهٌ تُؤْثِرُونَ قِتالَ مُعاوِیَهَ بِکُلِّ حیلَهٍ :

تعدادی از آنان خوارج بودند که از هر وسیله ای برای جنگ با معاویه استفاده می کردند و حضور آنان در جبهه امام (ع) به خاطر دشمنی با معاویه بود ، نه دوستی با امام (ع)

۳- وَ بَعْضُهُمْ اَصْحابُ فِتَنٍ وَ طَمَعٍ فِی الْغَنائِمِ :

تعدادی از آنان افراد سودجو و دنیا پرست بودند که به طمع منافع مادی در سپاه امام داخل شده بودند.

۴- وَ بَعْضُهُمْ شَکّاکٌ :

یعنی تعدادی از آنان افراد دو دل و شکّاک بودند که شخصیت بزرگی مانند امام حسن (ع) در نظر آنان چندان بر معاویه ترجیح نداشت .

۵- وَ بَعْضُهُمْ اَصْحابُ عَصَبِیَّهٍ اِتَّبَعُوا رُؤَساءَ قَبائِلِهِمْ لا یَرْجِعُونَ اِلی دینٍ(۴)

یعنی بالاخره گروهی که نه به خاطر دین بلکه از روی تعصّب عشیرگی و صرفاً به پیروی از رئیس قبیله خود در محضر امام بودند.

 

سؤال :

با توجه به تشتط آراء و اندیشه های پیروان امام (ع) آیا می توان با چنین پیروانی در برابر دشمن حیله گر و مکّاری همانند معاویه مقاومت نموده و به پیروزی رسید ؟

آنانی که به امام مجتبی (ع) خورده گیری نموده و صلح او را زیر سؤال می برند آیا در یک چنین جوّی و شرایط سیاسی حاکم ، راه حل دیگری سراغ دارندکه امام انجام نداده باشد؟

 

چند نمونه از توطئه های نفاق علیه امام(ع):

 

الف: طرفدار عثمان معرفی کردن امام حسن
مجتبی (ع):

بطوریکه تعدادی از مورّخین معلوم الحال در کتابهای تاریخی خود ثبت کرده اند آن امام بزرگوار را طرفدار عثمان و مخالف مواضع پدر بزرگوارشان امیرالمؤمنین (ع) معرفی کرده اند.

 

ب : طبق گزارش مرحوم شیخ مفید تعدادی از سران منافق صفت، قبایل کوفه در ظاهر با امام (ع) بودند ، لکن در باطن به معاویه نامه نوشتند و از او درخواست کردند به سوی عراق حرکت کند و اعلان آمادگی کردند که یا امام حسن (ع)را به او تسلیم نموده، یا ترور خواهند کرد و معاویه عین همان نامه ها را به امام حسن مجتبی (ع) ارسال کرد.(۵)

 

ج : امام حسن مجتبی (ع) سپاهی را تحت فرماندهی شخصی به نام عبیدالله بن عباس با ۱۲ هزار نفر به سوی لشکر معاویه اعزام فرمود.

طولی نکشید به امام گزارش رسید عبید الله با دریافت یک میلیون دِرهم از معاویه شبانه همراه ۸ هزار نفر به وی پیوست. (۶)

 

د : معاویه تعدادی جاسوس در میان پیروان امام حسن مجتبی (ع) اعزام کرد و شایع کردند که حسن بن علی (ع) با معاویه صلح کرده است.

امام مجتبی (ع) روانه ساباط شد در بین راه یکی از خوارج که قبلاً کمین کرده بود بر امام ضربه ای وارد کرد که به شدت مجروح شد و به شهر مدائن منتقل گردید.

 

وضع جسمی آن حضرت در اثر جراحت به وخامت گرائید معاویه با استفاده از این فرصت بر اوضاع تسلّط یافت و بقیه نیروهای امام (ع) پراکنده شد در نهایت امام حسن مجتبی (ع) مظلومانه تن به صلح داد.(۷)

 

پی نوشت :

(۱) الارشاد / شیخ مفید ج ۲ ص ۳

(۲) همان ج ۲ ص ۴

(۳) سوره شوری آیه ۲۳

(۴) الارشاد شیخ مفید ج ۲ ص ۷

(۵) همان ص ۱۹۱

(۶) سیره پیشوایان ص ۱۰۹

(۷) تاریخ یعقوبی ج ۲ ص ۵

 

پر بازدیدترین ها

بیشتر