سه شنبه ۲۸ دی ۱۴۰۰ - الثلاثاء 15 جماد ثاني 1443

(۱۳۸۸/۱۰/۰۵) حوادث شب عاشورا

۱- درخواست مهلت از دشمن : إِرْجَـعْ اِلَـیْـهِـمْ فَـاِنِ اسْـتَـطَـعْـتَ أَنْ تُـؤَخِّـرَهُـمْ اِلَـی الْـغُـدْوَهِ … لَـعَـلَّنا نُـصَـلّی لِـرَ بِّـنا اَللَّیْلَهَ وَ نَـدْعُـوَهُ وَ نَـسْتَـغْـفِرَهُ فَـهُوَ یَـعْلَمُ أَنّی قَدْ کُنْتُ اُحِبُّ الصَّلاهَ لَهُ وَ تِـلاوَهَ کِتابِهِ وَ الدُّعاءَ وَ الْاِسْتِـغْـفارَ   ۲- عبادت شب عاشورا : امام زین العابدین (ع) در حق اباعبدالله (ع) می فرماید […]

۱- درخواست مهلت از دشمن :

إِرْجَـعْ اِلَـیْـهِـمْ فَـاِنِ اسْـتَـطَـعْـتَ أَنْ تُـؤَخِّـرَهُـمْ اِلَـی الْـغُـدْوَهِ …

لَـعَـلَّنا نُـصَـلّی لِـرَ بِّـنا اَللَّیْلَهَ وَ نَـدْعُـوَهُ وَ نَـسْتَـغْـفِرَهُ فَـهُوَ یَـعْلَمُ أَنّی قَدْ کُنْتُ اُحِبُّ الصَّلاهَ لَهُ وَ تِـلاوَهَ کِتابِهِ وَ الدُّعاءَ وَ الْاِسْتِـغْـفارَ

 

۲- عبادت شب عاشورا :

امام زین العابدین (ع) در حق اباعبدالله (ع) می فرماید :

فَـقـامَ اللَّیْلَ کُلَّهُ یُـصَلّی وَ یَسْتَـغْفِرُ وَ یَدْعُو وَ یَتَضَرَّعُ وَ قامَ اَصْحابُهُ کَذالِکَ یُصَلّونُ وَ یَدْعُون وَ یَسْتَغْفِرُونَ

مرحوم سید بن طاووس می نویسد :

وَ لَهُمْ دَوِیٌّ کَدَوِیِّ النَّحْلِ ما بَیْنَ راکِعٍ وَ ساجِدٍ وَ قائِمٍ وَ قاعِدٍ

 

۳- ترخیص یاران :

امام (ع) یاران خود را جمع کرد.

امام زین العابدین (ع) می فرماید:

من مریض بودم به خیمه نزدیک شدم ببینم پدرم چه می فرماید دیدم روبه اصحاب فرمود :

اَللّهُمَّ اِنّی أَحْمَدُ کَ عَلی أَنْ اَکْرَمْتَنا بِالنُّبُوَّهِ وَ عَلَّمْتَنَا الْقُرآنَ وَ فَـقَّـهْتَنا فِی الدّینِ

وَ جَـعَـلْـتَ لَـنـا اَسْـمـاعـاً وَ أَبْـصـاراً وَ أَفْـئِـدَهً فَـاجْـعَـلْـنـا مِـنَ الـشّاکِرینَ

اَمّا بَعْدُ : فَـاِنّـی لا أَعْلَمُ أَصْحاباً أَوْ فـی وَ لا خَیْـراً مِـنْ أَصحابِی

وَ لا أَهْلَ بَیْتٍ أَبَرَّ وَ لا أَوْصَلَ مِنْ اَهْلِ بَیْتِی فَجَزاکُمُ الله عَنّی خَیْراً

اَلا وَ إِنّـی اَظُـنُّ اَنَّـهُ آخِـرُ یَـوْمٍ لَنا مِـنْ هَؤلاءِ

اَلا وَ إِنّی قَدْ اَذِنْتُ لَکُمْ فَانْطَلِقُوا جَمیعاً فِی حِلٍّ

لَیْسَ عَلَیْکُمْ مِنّی ذِمامٌ هَذا اللَّیْلُ قَدْ غَشِیَکُمْ فَاتَّـخِذُوهُ جَمَلاً

۴- توصیه به زنان :

امام (ع) خواهران و زنان را مورد خطاب قرار داده فرمود :

یا اُخْـتاه یا اُمَّ کُلْـثُومٍ وَ اَنْتِ یا زینَبُ وَ اَنْتِ یا فاطِمَهُ وَ اَنْتِ یا رُبابُ

اِذا اَنَا قُتِلْتُ فَلا تَشْقَقْنَ عَلَیَّ جَیْباً وَ لا تَخْمِشْنَ عَلَیَّ وَجْهاً وَ لا تَقُلْنَ هَجْراً

 

۵- دستورات نظامی :

امـام زیـن الـعـابـدین (ع) می فرماید :

امام (ع) به یاران خود دستور داد که :

أَنْ یُـقَرِّبَ بَعْـضُهُمْ بُـیُوتَهُمْ مِنْ بَـعْـضٍ وَ أَنْ یُـدْخِلُوا الْاَطْـنابَ بَعْضَها فِی بَعْضٍ وَ أَنْ یَکُونُوا بَیْنَ الْبُیُوت فَیَسْتَـقْـبِلُونَ الْقَوْمَ مِنْ وَجْهٍ واحِدٍ وَ الْبُیُوتُ مِنْ وَرائِهِمْ

 

مرحوم صدوق از امام صادق (ع) نقل می کند :

امـام (ع) بـه یـاران خـود دستور داد زمین را در اطراف سپاهش مانند خندق حفر کردند و در آن هیزم ریختند.

و در بعضی از نقلها ابا عبدالله (ع) شب اطراف خیمه را دور مـی زد و خـار و خاشاک زمیـن را جمع می کرد.