دوشنبه ۸ آذر ۱۴۰۰ - الإثنين 24 ربيع ثاني 1443

(۱۳۹۰/۰۹/۰۷) روضه وروود کاروان اباعبدالله (ع) به کربلا

مکان : مسجد ملااحمد شرکت کنندگان : عزاداران حسینی و جمعی ازمردم مناسبت : ماه محرم ۱۴۳۳٫ق موضوع : روضه حضرت علی اکبر(ع) سخنران : امام جمعه و رییس حوزه های علمیه خوی   آن بـزرگوار روز ۱۱ شعـبـان ۳۳٫ق دیـده بـر جـهـان گشود لذا در حماسه عاشورا از عمر شریف او ۲۷ سال می […]

مکان : مسجد ملااحمد

شرکت کنندگان : عزاداران حسینی و جمعی ازمردم

مناسبت : ماه محرم ۱۴۳۳٫ق

موضوع : روضه حضرت علی اکبر(ع)

سخنران : امام جمعه و رییس حوزه های علمیه خوی

 

آن بـزرگوار روز ۱۱ شعـبـان ۳۳٫ق دیـده بـر جـهـان گشود لذا در حماسه عاشورا از عمر شریف او ۲۷ سال می گـذشت. مرحوم ابن ادریس حلّی در بخش مزار کتاب فقهی السرائر می نویسد :

حـضـرت علی اکبـر (ع) در زمان عثـمان دیده بر جهان گشود و عثمان نیز در سال ۳۵٫ق کشتـه شد.

 

تذکر:

لازم بـه یــادآوری اسـت کـه جـمـعــی از دانـشـمـنــدان از جـمـلــه شیـخ مفـیـد ، طبـرسی ، ابـن نمای حلّـی، خواجه نـصیر طوسی، طریحی، در ارتـبـاط بـا سـن حـضـرت عـلـی اکـبـر (ع) در حـمـاسـه عـاشـورا

دیدگاه های دیگری دارند؛ لکن حق همان است که بالا مطرح گردید.(۱)

شخصیت علی اکبر (ع):

در ارتباط با جایگاه و شخصیت حضرت علی اکبر (ع) مطالب بسیاری مـطـرح شـده اسـت. چـنـد مـورد را بـعـنوان نـمونه مطـرح می سازیم.

۱- مرحوم آیت الله مرعشی در مقدمه کتاب مرحوم مقرّم در شـرح زنـدگـی حـضـرت علی اکبر(ع) می نویسد:

خداوند قدرتش را در ظاهر و باطن حضرت علی اکبر(ع) و در صورت و سیرتش، در منـطق و کـلام و دیـگر مزایـا و خـصلت های شـریف او آشـکار ساخته بود. (۲)

فضایل حضرت علی اکبر(ع) از دیدگاه پدر:

۱- موقع عزیمت حضرت علی اکبر(ع) به میدان فرمود:

«اَللّهُمَّ اشْـهَدْ اَنَّـهُ بَـرَزَ اِلَـیْـهِمْ اَشْـبَهُ النّاسِ خَلْقاً وَ خُلْقاً وَ مَنْطِقاً بِرَسُولِکْ وَ کُنّا اِذَا اشْتَقْنا اِلی نَبِیِّکَ نَظَرْنا اِلَیْهِ»(۳)

۲- مورّخین اتفاق نظر دارند در ملاقات اباعبدالله(ع) بـا عـمـر ابـن سـعـد در شـب عـاشـورا فـرمــود : همه بروند به جز علی اکبر (ع) و حضرت عباس (ع)

۳- وقتی امام حسین(ع) در روز عـاشـورا خـطـبـه مـی خـوانــد اهـل حـرم با شنـیدن مظلومیت امام (ع) فریاد و شیون کردند امام(ع) به حضرت ابوالفضل (ع) و حضرت علی اکبر(ع) فرمود:

آنان راساکت کنید به خدا قسم گریه بسیار در پیش دارند

۴- روز هشـتـم محـرم، امـام (ع) جـمـعــی از اصـحـاب را مـأمـور آوردن آب از شریعه فرات نمودند حضرت علی اکبر(ع) را فرمانده آنان قرار داد.

۵- سـیّـد بـن طاووس در مـورد بـالای سر نعش علی اکبر(ع) آمدن امام (ع) چنین می نویسد:

فَجاءَ الْحُسَیْنُ (ع) حَتّـی وَقَـفَ عَلَیْهِ وَ وَضَـعَ خَـدَّهُ عَلی خَـدِّهْ وَ قالَ قَـتَلَ اللهُ قَـوْمـاً قَـتَـلُوکَ … عَلَی الدُّنْـیا بَعْدَ کَ الْعَـفا (۴)

دفن شهداء توسط امام زین العابدین(ع):

در روز سیزدهم محرم حضرت سجاد(ع) برای دفن پدرش به کربلا شتافت، زیرا امر غسل ، کفن و دفـن امام (ع) را جـز امام (ع) عهده دار نـمی شـود.(۵)

چون امام سجاد (ع) به کربلا رسید بنـی اسـد را نـزد کشتـگان متحیّر مشاهده نمود که به لحاظ بی سر بودن پیکرها نمی دانستند چه کنند. امام سجاد(ع) شهداء را به اسم شناساند. صـدای گـریــه و فـریـاد بـلـنـد گـشت و زنان بنی اسد موها را پـریشان نـمودند و بـــر صــورت ســیــلــی مــی زدنــد. سپس امام زین العابدین(ع) به سوی پیکر پدر مظلومش رفت و بـعـد از آنـکه او را در آغـوش کشید و به گریه پـرداخت، بـدن را بـه مـوضـع قـبـر بـُرد و مـقـداری خاک برداشت که نـاگاه قـبـری آمــاده و ضـریـحــی سـربـاز مـشـاهده گشت دست در زیر پیکر گذاشت و فرمود :

بِسْمِ اللهِ وَ فِی سَبیلِ اللهِ وَ عَلی مِلَّهِ رَسُولِ الله (ص) صَدَقَ الله وَ رَسُولَهُ ما شاءَ اللهُ وَ لا حَـوْلَ وَ لا قُوَّهَ اِلاّ بِاللهِ الْعَلِیِّ الْعَظیمِ

و آن را به تنهایی وارد قبر نمود و کسی از بنی اسد در تدفین امام (ع) شهید با ایشان شرکت نجست و فرمود : با مـن کـسی هست که یـاریـم کند؟» چون پیکر را در قبر نهاد لب های شریفش را بر آن رگهای بریده نهاد و فرمود :

طُـوبـی لِاَرْضٍ تَـضَـمَّـنَتْ جَسَدَ کَ الطّاهِرَ اَمَّـا اللَّـیْـلُ فَـمُـسَّـهَـدُ وَ الْـحُـزْنُ سَـرْمَد

خـوشـا آن زمیـنـی کـه جـسـد مطهرت را در برگیرد. از شب بگویم که دیگر خواب به چـشمانم راه نمی یابد یا از حزنم که دیگر پایانی ندارد؟

و بر قبر حضرتش نوشت :

هَذا قَبْرُ الْحُسَیْنِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ اَبِی طالِبٍ اَلَّذِی قَتَلُوُهُ عَطشاناً غَریباً (۶)

سـپـس بـه سـوی نـعش عمویش عباس (ع) رفت. خم شد و رگهای بـریده گردن او بوسید و گفت:

عَلَی الدُّنْیا بَعْدَ کَ الْعَـفا یا قَمَرَ بَنِی هاشِم

سپس برای آن حضرت قبری حفر نمود و دفن کرد. بـعـد بـنـی اسـد را دسـتـور داد تـا دو قـبـر گـروهـی بـکنند در یکی بنی هاشم و در دیگری سایر اصحاب را دفن کنند.(۷)

مرقد علی اکبر(ع):

حکمت اینکه امام سجاد(ع) قبر حضرت علی اکبر(ع) را در پای اباعبدالله الحسین (ع) قرار داد دو علت می تـوانـد داشـتـه بـاشـد:

یکی اینکه می خواست فضیلت و جایگاه علی اکبر(ع) را نشان بدهد دیـگـری ایـنـکه زیـارت کنـنـدگان بـا مـشـاهـده ایـن دو بـزرگـوار پـدر و فـرزند در کنار هم مظلومیت آن دو بزرگوار را به یاد بیاورند به طوریکه امام صادق(ع) به حماد بصری فرمود:

اِنَّ الْحُسَیْنَ بْنَ عَلِیٍّ (ع) غَریبٌ مَـدْفُونٌ بِـاَرْضٍ غَریـبَهٍ یَـبْـکیهِ مَـنْ زارَه وَ یَحْـزُنُ لَهُ مَـنْ لَمْ یَـزُرْهُ وَ یَحْـتَرِقُ لَهُ مَنْ لَمْ یَشْهَدْهُ وَ یَـرْحَمُهُ مَـنْ نَـظَرَ اِلی قَبْـرِ اِبْـنِهِ عِنْدَ رِجْـلِیْه فِی اَرْضِ فَلاهٍ(۸)

بدرستی که حسین بن علی (ع) در سـرزمین غـریب دفـن می باشد که هر آنکه او را زیارت کند بر او می گرید و هرکه هم به زیارتش نائل نشود بر او محزون می گردد هر که نزد او حضور نیافته برای او دلش آتش می گیرد و کسی که

به قـبـر فـرزنـدش (عـلـی اکـبـر) نـزد پـایـش بـنـگرد دلـش بـر او مـی سـوزد.

پی نوشت :

(۱) شناخت فرزندان و اصحاب امام حسین(ع) / مقرم ص ۱۸

(۲) زندگی علی اکبر / مقرم ص ۷

(۳) لهوف / سید بن طاووس ص ۶۳

(۴) بحار الانوار / مجلسی ج ۹۸ ص ۳۳۹

(۵) امالی / شیخ طوسی ص ۵۹

(۶) مدارک الاعروه / اشتهاردی ج ۸ ص ۴۲۵

(۷) زندگی علی اکبر(ع) / مقرم ص ۹۸

(۸) کامل الزیارات ص ۳۲۵