یکشنبه ۱۴ آذر ۱۴۰۰ - الأحد 1 جماد أول 1443

(۱۳۹۱/۰۵/۲۳) سخنرانی شب بیست و چهارم ماه مبارک رمضان ۱۳۹۱

جلسه بیست و چهارم بِسْمِ اللهِ الرَحْمنِ الرَحیمْ الحمد لله رب العالمین الصلاه والسلام علی محمد و آله الطاهرین   مسئلهٌ: دروغ بستن به خدا و پیامبر(ص) و امامان در موارد زیر موجب بطلان روزه می شود ۱-نسبت عموی دروغ به خدا و پیامبر(ص) و امامان ۲-نسبت عمدی دروغ به حضرت زهرا و سایر پیامبران […]

24ramazan

24ramazan

جلسه بیست و چهارم

بِسْمِ اللهِ الرَحْمنِ الرَحیمْ

الحمد لله رب العالمین الصلاه والسلام علی محمد و آله الطاهرین

 

مسئلهٌ:

دروغ بستن به خدا و پیامبر(ص) و امامان در موارد زیر موجب بطلان روزه می شود

۱-نسبت عموی دروغ به خدا و پیامبر(ص) و امامان

۲-نسبت عمدی دروغ به حضرت زهرا و سایر پیامبران و جانشینان آنان

۳-سخن راستی را از آنان نقل کند و سپس بگوید دروغ گفتم

۴-در شب خبری را به دروغ از آنان نقل کند در روز بگوید: آنچه دیشب گفتم راست است

۵-اگر از او بپرسند که آیا پیامبر (ص) چنین فرمود؟ در جایی که باید بگوید: نه عمداً بگوید: بلی یا جایی که باید بگوید: بلی بگوید: نه(۱)

ویژگیهای فتنه از دیدگاه امیرمؤمنان(ع)

مقدمه:

با توجه به اینکه در حال حاضر یکی از ترفندهای استکبار جهانـی بـویـژه آمـریکـای جنایتکارایجاد اختلاف و درگیریهای قومی و مذهبی در میان مسلمانان جهان است لذا جهـت مـقـابـله با این فتنه انگیزی ها بالا رفتن سطح آگاهی های مسلمانان و پیروان مذاهب مختـلـف اسلامی یکیاز ضرورتهای اجتناب ناپذیر میباشد بدین جهت با توجه به اینکه داخل ماه مـبارک رمضان و ماه شهادت امیرمؤمنان (ع) یعنی همان شخصیتی که قربانی فتنه انگیزیهای جریانهای انحرافی صدر اسلام گردیدی لذا ضروری به نظر رسید دیدگاههای آن بزرگوار را در زمینه فتنه و فتنه انگیزان مورد بررسی اجمالی قرار بدهیم

فتنه چیست؟

اولین پرسشی که در زمینه فتنه مطرح میشود مفهوم و مفاد آن میباشد با توجه به اینکه در این زمیـنه دیدگاه های متفاوتی از سوی دانشمندان مطرح شده است یک مورد را که تـقـریباً جـامع تر میباشد از شرح نهج البلاغه آیه ا.. مکارم شیرازی مطرح میکنیم

فتنه به حوادثی می گویند: که به دلیل پیچیدگی ماهیّت آن روشن نیست

ظاهری فریبنده دارد

و باطنی مملّو از فساد

جوامع انسانی را به

بی نظمی، تبـاهـی، عـداوت، دشـمـنـی ، جـنگ، خونریزی، فساد اموال و اعراض می کشاند و از همه بدتر اینکه قابل کنترل نیست(۲)

توضیح:

بطوریکه ملاحضه می فرمایید در این تعریف چند نکته اساسی در زمینه فـتـنـه مـورد توجه می باشد که عبارتند از پیچیده بودن ماهیت فتنه که برای انسانهای مـعـمولی بـه ســادگــی قابل تشخیص نمی باشسد و همچنین فریبنده بودن ظاهر آن که نوعاً فتـنه گران از شعارهای عامه پسند استفاده نموده و مشکلات سیاسی و اجتماعی جامعه را مـسـتمسک خویش قرار میدهند و باز برای اینکه جهت رسیدن به مطـامع شـوم خـویش نـیاز به بی نظمی و تحریک عواطف عمومی دارند و بدین جهت جنگ و جدال ، دزدی و تباهی ، خونریزی و عداوت را در جامعه ترویج می کنند

ویژگی اوّل فتنه:

۱-اِنَّ الفِتَنَ اذا أَقْبَلَتْ شَبَّهَتْ

هنگامی که فتنه ها روی می آورد به شکل حق خود نمایی می کند

توضیح:

۱- هیچ فتنه و فتنه انگیزی در ابتدای کار چهره واقعی خود را معرفی نمیکند

۲- تمامی فتنه ها خود را جبهه حق معرفی می کند و شعارهای عامه پسند می دهند

طلحه و زبیر خلافت را حق مسلّم خویش معرفی می کردند

معاویه خونخواهی عثمان را بهانه خود قرار داد

خوارج نهروان شعار لا حکم اِلّا لِله میدارند

ابن شَبَّه در تاریخ المدینه المنوره می نویسد:

امیرمؤمنان (ع) می فرمود:

سوگند به خدا اگر بنی امیه بخواهند من در کنار کعبه با آنها

مباهله می کنم که من در خون عثمان هیچ دخـالـتـی نداشتم(۳)

ابن ابی الحدید نقل می کند:

امیرمؤمنان (ع) در مسیر صفین خطاب به نیروهای خود سخنرانی فرمود

در حالی که بر کـمـان خـود تکیه زده بود در بخشی از آن چنین فرمود:

اَلا وَ اِنَّ مِنْ أَعْحَبِ الْعَجائِبِ أَنَّ مُعاوِیهَ بن ابی سفیان اُلأموی و عَـمْـر

و بن العاص السَهْمی أصبَحا یُحَرِّصانِ النّاسَ عَلی طَلَبِ الدّینِ بِزعِهما(۴)

بدانید از شگفت ترین شگفتی ها این است که معاویه پسر ابوسفیان و

عـمر و عـاص بـه گمـان خـود مـردم را بر دینداری تشویق می کنند

ابزار فتنه گران

۱-استخدام چهره هایی که در جامعه از موقعیت اجتماعی و محبوبیت برخوردارند

۲-استخدام بهترین شعارها با توجه به مشکلات جامعه مانند دفاع از حقوق مردم – حمایت از آزادی- مقابله با فقر- مبارزه با ثروت اندوزی – دفاع از عدالت- حمایت ازپیشرفت جامعه

۳-کوبیدن بی امان حاکمیت و نادیده گرفتن تمامی امتیازات آن

۴-استفاده از تمامی ابزارها برای ایجاد اراده و حرکت در مردم

۵-سوء استفاده از بی بصرتی توده مردم

پی نوشت:

(۱)رساله ۱۰ مرجع

(۲)شرح نهج البلاغه ج ۴ ص ۲۳۶

(۳)تاریخ المدینه المنوره/ ابن شبه ج ۴ ص ۱۲۶۹

(۴)شرح نهج البلاغه/ ابی الحدید ج ۵ ص ۲۰۰