جمعه ۳۰ مهر ۱۴۰۰ - الجمعة 16 ربيع أول 1443

(۱۳۹۱/۰۹/۱۳) درس کفایه الاصول ۹۱/۹/۱۳

قوله: و منها انّه لا اشکال فی صحه تعلق النذر الخ دلیل پنجم بر قول اعمّی بدین صورت است که اگر مکلفی نذر بکند در مکانهایی که نماز در آنها مکروه است نماز نخواند فقهاء می فرمایند چنین نذری موجه و صحیح است باید به نذر خود عمل بکند.لذا اگر با نذر خود مخالفت بکند […]

قوله: و منها انّه لا اشکال فی صحه تعلق النذر الخ

دلیل پنجم بر قول اعمّی بدین صورت است که اگر مکلفی نذر بکند در مکانهایی که نماز در آنها مکروه است نماز نخواند فقهاء می فرمایند چنین نذری موجه و صحیح است باید به نذر خود عمل بکند.لذا اگر با نذر خود مخالفت بکند و در چنین محلهایی نماز بخواند نقض(حِنْث) نذر کرده و گناه می باشد و باید کفاره بدهد اعمی ها میگویند:از صحت نذر و حصول حِنْث میتوان استفاده کرد که نمازی که ترک آن نذر شده نماز فاسد است و این بهترین دلیل بر وضع الفاظ عبادات بر اعم است و این نماز متعلق نذر نمی تواند نماز صحیح باشد به دو علت:

الف:و لو کانت الصلاه المنذور ترکها خصوص الصحیحه لا یکاد یحصلُ به الحنث اصلاً لِفَساد الصّلاه المأتی بها لِحرمَتِها

اجمال معنی عبارت این است که اگر نمازی که نذر کرده در مکانهای مکروه الصلاه نخواند نماز صحیح باشد در این صورت اگر با نذر خود مخالفت بکند مثلا در حمام نماز بخواند در این صورت ایشان حنث نذر نکرده است چون نمازی که در حمام خوانده است نماز فاسد بوده (به دلیل حرمت آن از بابت مخالفت با نذر) نه نماز صحیح لذا اینجاء حنث نذر اتفاق نیفتاده است چون با نذر خودش مخالفت نکرده است.

 

ب:بل یلزم المحال،فانّ النذر حَسَب الفرض قدتعلق بالصحیح منها و لا تکاد تکون معه صحیحه و ما یلزم من فرض وجوده عدمه محالٌ

معنی عبارت این است که اگر نمازی که مکلف نذر کرده مثلا در حمام نخواند نماز صحیح باشد در این صورت امکان تحقق خارجی آن وجود ندارد به دلیل اینکه بمجرد وجود خارجی فاسد خواهد شد (به دلیل مخالفت با نذر) پس در خارج نماز صحیح وجود نخواهد داشت تا مخالفت با نذر بوجود بیاید پس از وجودش عدمش لازم می آید و این محال است.

 

قوله:قلت لا یخفی انّه لوصحّ ذلک الخ

مرحوم آخوند از این استدلال دو جواب می دهند

جواب اول:

لوصَحَّ ذلک لا یقتضی اِلّا عَدَم صحه تعلق النّذر بالصحیح لا عدم وضع اللفظ له شَرعاً

یعنی اگر استدلال اعمی ها را قبول کنیم که نذر متعلق به ترک نماز در مکانهای مذکور نماز فاسد است نه نماز صحیح چون بعد از نذر، ناذر قدرت اتیان صلاه صحیح نخواهد داشت.پاسخ ما این است که اقتضای این دلیل این است که نذر بر نماز صحیح متعلق نمی شود بلکه بر نماز فاسد متعلق است لکن این مطلب مدعی اعمی ها را اثبات نمی کند که مثلا لفظ صلاه بر اعم از صحیح و فاسد وضع شده باشد.

 

جواب دوم:

مَع اَنّ الفساد مِن قبل النذر لا ینافی صحه متعلقه فلا یلزم من فرض وجود ها عدمها

خلاصه این جواب این است که فساد بوجود آمده در نماز اماکن مکروه الصلاه از ابتداء وجود نداشته بلکه از طریق نذر بوجود آمده است و این فساد با صحت ذاتی صلاه در اماکن مذکوره منافات ندارد بعبارت دیگر مکلف نذر می کند نمازی را که قبل از نذر صحیح بوده ولی بعد از نذر فاسد شده بجا نیاورد.

 

قوله: و من هنا انقدح انّ حصول الحنث الخ

این بخش پاسخ است از عدم حنث بنا بر صحیح و خلاصه آن چنین است که از پاسخ ما نسبت بروز محال پاسخ از عدم حنث علی الصحیح نیز روشن گردید چون نذر متعلق شده به صلاه صحیح به شرط عدم نذر یعنی اگر نذر نبود نماز در مکان کذائی صحیح بود لذا در آن حال اگر کسی مخالفت بکند.

 

پر بازدیدترین ها

بیشتر