چهارشنبه ۲۸ مهر ۱۴۰۰ - الأربعاء 14 ربيع أول 1443

(۱۳۹۱/۱۰/۱۴) زائرین ابا عبدالله(ع) در روز اربعین

دعوت کننده : امنای مسجد شرکت کنندگان :اقشار مردم مکان: مسجد ملا احمد خوی موضوع: زائرین ابا عبدالله(ع) در روز اربعین                                         زائرین ابا عبدالله (ع) در اربعین از کـتب تاریخی و مـقاتل بـویژه لـهوف ابـن طاووس استـفـاده می شـود کـه در روز۲۰ صفـر چهـار گـروه به زیارت اباعبدالله (ع) و شهدای کربلا نائل شده […]

دعوت کننده : امنای مسجد

شرکت کنندگان :اقشار مردم

مکان: مسجد ملا احمد خوی

موضوع: زائرین ابا عبدالله(ع) در روز اربعین                                      

 

زائرین ابا عبدالله (ع) در اربعین

از کـتب تاریخی و مـقاتل بـویژه لـهوف ابـن طاووس استـفـاده می شـود کـه در روز۲۰ صفـر چهـار گـروه به زیارت اباعبدالله (ع) و شهدای کربلا نائل شده انـد

۱- جابر بن عبدالله انصاری :

جابر از اصحاب پیامبر (ص) بود و در ۱۸ غزوه شرکت کرده بود و در جنگ صفین از یاران امیرمؤمنان (ع) بوده و در آخر عمر نابینا گردید و در سن ۹۴ سالگی در مدینه رحلت کرد. (۱)  

عطا یا عطیه عوفی یا کوفی از اصحاب امیرمؤمنان (ع) و مفسر قرآن ، جابر را در این سفـر زیـارتی هـمراهی میکرد و ناقل جریان زیارت اربعین نیز ایشان می باشد.

 

۲- گروهی از بنی هاشم و از خاندان رسولخدا (ص)

وَ جَـمـاعَهً مِـنْ بِـنَی هاشِم وَ

رِجالاً مِنْ آلِ الرَّسُولِ (ص)(۲)

 

۳- اسیران اهل بیت ابا عبدالله الحسین (ع)(۳)      

۴- جمعی از زنان آبادیهای مجاور سرزمین کربلا

سید بن طاووس می نویسد :

وَاجْتَمَعَتْ اِلَیْهِمْ نِساءُ ذلِکَ السَّواد(۴)

 

گزارشی از جریان زیارت اربعین:

دو نقل در کتب معتبر مطرح شده است

الف: نقل عطیه است که می گوید :

وقتی به کربلا رسیـدیم جـابر در شـطّ فـرات غـسل کـرد و ردائی بر تـن کـرد و خـود را معـطر ساخـت هـر قدمی بر می داشت ، ذکر خدا می گفت تا نزدیک قبر رسیدیم گفت: دست مرا روی قبر بگـذار چـون چنـین کـردم از هوش رفت آب بر وی پاشیدم . وقتی به هـوش آمد سه بار گفت : یا حسین (ع)، یا حسـین(ع)، یـا حـسین(ع) بعـد گفـت: حَبـیبٌ لا یُـجـیبُ حَبیـبَهُ ؟ بعد اضافه کرد : چه تمنای جـواب داری ؟ حسین در خون خود آغـشـته و بـیـن بـدن و سر آن بزرگوار فاصله افتـاده است. (۵)

  

ب: نقل سید بن طاووس در لهوف است می نویسد:

وَ لَمَّا رَجَـعَتْ نِـسَاءُ الْـحُسَیْنِ (ع) وَ عِـیَالُهُ مِـنَ الشَّامِ وَ بَلَغُوا إِلَى الْعِـرَاقِ قَالُـوا لِـلدَّلِیلِ مُـرَّ بِنَا عَلَى طَرِیقِ کَرْبَلَاءَ فَوَصَلُوا إِلَى مَوْضِعِ الْمَصْرَعِ

 

حالا آل الله چه حالی پیدا کردند نمی دانم اجمالاً معلوم اسـت جابری که نه روز عاشورا را دیده بود نه شـب شـام غـریبان را مشاهـده کرده بود و نـه عبـور از قتلگـاه را دیـده بـود و نـه مصائـب کـوفه و شـام راتحمل کرده بود ؛ وقـتی دستش به مـزار اباعبدالله رسید بی هوش افتاد.حالا زینب کبری (س) ، امّ کلثوم ، سایر زنان و کـودکان و امام زین العابدین (ع) چه حالی پیدا کردند خدا میداند فقط سید بن طاووس در لهوف این مقدار اشاره کرده اند

وَ تَلَاقَوْا بِالْبُکَاءِ وَ الْحُزْنِ وَ اللَّطْمِ

وَ أَقَامُوا الْمَآتِمَ الْمُقْرِحَهَ لِلْأَکْبَاد (۶)

 

 

پی نوشت:

(۱)   الاستیعاب / ابن عبد البر   ج ۱ ص ۲۱۹                      

(۲)   الملهوف علی قتلی الطفوف / سید بن طاووس ص ۲۲۵                

(۳)   همان              

(۴)   همان

(۵)   قصه کربلا / نظری منفرد   ص ۵۲۴                                  

(۶)   الملهوف علی قتلی الطفوف / سید بن طاووس ص ۲۲۵

پر بازدیدترین ها

بیشتر