یکشنبه ۲۶ دی ۱۴۰۰ - الأحد 13 جماد ثاني 1443

(۱۳۹۲/۰۵/۱۷) سخنرانی روز ۳۰ رمضان(مؤمن در دنیا آسایش ندارد)

مقدمه: از جمله موضوعاتی که مدام مورد پرس و جو قرار می گیرد مشکلات و نارساییهایی است که دامن گیر مسلمانان در سطح جهـان شده اسـت بویژه در سالهای اخیر شاهد مصائبی در نوع کشورهای اسلامی هستیم البته این مشکلات دارای ریشه های متعددی هستند و برخی از آنها برمیـگرددبه اینکه بعضی از مسلمانان در […]

مقدمه:

از جمله موضوعاتی که مدام مورد پرس و جو قرار می گیرد مشکلات و نارساییهایی است که دامن گیر مسلمانان در سطح جهـان شده اسـت بویژه در سالهای اخیر شاهد مصائبی در نوع کشورهای اسلامی هستیم البته این مشکلات دارای ریشه های متعددی هستند و برخی از آنها برمیـگرددبه اینکه بعضی از مسلمانان در اثر عدم توجه به رسالت های سنگین خویش به عنوان مسلمان خود موجب شده اند استکبار جهانی بر آنان مسلط شوند لـکن در عین حال اگر مسلمانی بخواهد با آموزه های دینی زنـدگی کنـد مـدام باید متحمل مشکلات اساسی بـاشـد روایـات زیـر در ایـن زمیـنه مـی باشـند

 

●امام صادق(ع) فرمود:

اَلدُّنْیا سِجْنُ الْمُؤْمِنِ

دنیا زندان مؤمن ،

وَ الصَّبْرُ حِصْنُهُ

صبر دژ محکم او

وَ الْـجَنَّهُ مَأْواهُ(۱)

و بهشت منزل و مأوای او است

 

●امام باقر(ع) فرمود:

اِنَّما یَبْتَلی الْمُؤْمِنُ فِی الدُّنْیا عَلی قَـدْرِ دینِـه(۲)

به راستی که مؤمن در دنیا به اندازه دینش مبتلا می شود

 

●رسولخدا(ص) فرمود:

ما زِلْتُ اَنَا وَ مَنْ کانَ قَبْلی مِنَ النَّبییّنَ وَ الْمُؤْمِنینَ مُبْتَلینَ بِمَنْ یُؤْذینا،وَ لَوکانَ الْمُؤْمِنُ عَلی رَأْسِ جَبَلٍ لَقَیَّضَ اللهُ عَزَّ وَ جَلَّ مَنْ یُؤْذیهِ لِیَأْجُرَهُ عَلی ذلِکَ(۳)

پیوسته من و هر پیامبری که پیش از من بوده و مؤمنان گرفتار کسی بوده ایم که ما را آزار بدهد و اگر مؤمن در قله کوهی باشد خدای عز و جل کـسی را بـر مـی انـگـیـزد کـه او را بـیــازارد تـا در بــرابــر آن پــاداشــش دهــد

 

●رسولخدا(ص) فرمود:

اِنَّ اللهَ لَیُغَذِّی عَبْـدَهُ الْمُؤْمِنَ بِالْبَـلاءِ کَـما تُغَـذِّی الْـوالِـدَهُ وَلَدَها بِاللّـَبـَنِ وَ اِنَّ الْـبَلاءَ اِلَـی الْـمُؤْمِـنِ اَسْـرَعُ مِنَ السَّیْلِ اِلَی الْوَهـادِ وَ مـِن رَکْـضِ البـَراذیـنِ وَ اَنَّـهُ اِذا نَـزَلَ بَـلاءَ مِنَ السَّماءِ بَدَأ بِالأَنْبِیاءِ ثُمَّ بِالأَوْصِیاءِ ثُمَّ الأَمْثَلُ فَالأَمْثَـلُ(۴)

به راستی که خدا بنده مؤمن خود را به وسیله بلا غذا و خوراک می دهـد هـمان گـونه که مادر فرزندش را با شیر غذا می دهد و به راستی که رسیدن بـلا بـه مؤمـن سـریع تر از رسیدن سیل به میان دره و از دویدن اسبان است هر گاه بلایی از آسـمان فـرود آیـد به پیغمبران سپس به اوصیا و سپس به هر کس که به ایشان شبیه تر و همانند ترند برسد

 

پی نوشت:

(۱)بحار الانوار ج۷۸ ص۲۴۶

(۲)بحار الانوار ج۸۱ ص۱۹۶

(۳) (علل الشرایع/صدوق ج۱ص۴۲

(۴) بحار الانوار/علامه مجلسی ج۸۱ص۱۹۵