یکشنبه ۷ آذر ۱۴۰۰ - الأحد 23 ربيع ثاني 1443

(۱۳۹۴/۰۷/۲۲) سیره عملی امام حسین(ع)(جلسه توجیهی اول ماه محرم سال۹۴)

عن الحسین بن علی(ع):  فَلَعَمْرِی مَا الاِمامُ إِلاَّ الْعامِلُ بِالْکِتابِ، وَ الاْخِذُ بِالْقِسْطِ، وَ الـدَّائِـنُ بِالـْحــَقِّ، وَ الْـحـابِـسُ نَفـْـسَـهُ عَـلـى ذاتِ اللهِ(۱)  به جانم سوگند! امام و پیشوا تنها کسى است که به کتاب خدا عمل کند و عدل و داد را بر پا دارد، دین حق را پذیرفته و خود را وقف راه خـدا […]

عن الحسین بن علی(ع): 

فَلَعَمْرِی مَا الاِمامُ إِلاَّ الْعامِلُ بِالْکِتابِ، وَ الاْخِذُ بِالْقِسْطِ، وَ الـدَّائِـنُ بِالـْحــَقِّ، وَ الْـحـابِـسُ نَفـْـسَـهُ عَـلـى ذاتِ اللهِ(۱) 

به جانم سوگند! امام و پیشوا تنها کسى است که به کتاب خدا عمل کند و عدل و داد را بر پا دارد، دین حق را پذیرفته و خود را وقف راه خـدا کـند

 

مقدمه:

در این جلسه که با حضور جمعی از علما ،مداحان ،نوحه خوانان ،مدیران هیئت ها و مسئولان مربوطه و کلا عزاداران حضرت اباعبدالله الحسین(ع) تشکیل شده است میخواهم موضوعی متفاوت از موضوعات سالهای گذشته مطرح کنم و آن عبارت است از سیره عملی امام حسین(ع)

البته با بهره گیری از سخنرانی ها ،مواضع سیاسی و مذاکرات آن حضرت با گروه ها و اشخاص اعم از دوستان و دشمنان که در جریان قیام آن حضرت از مکه تا روز عاشـورا اتـفاق افـتاده اسـت

در پایان این بحث سوالی را مطرح خواهم کرد که آقایان اعضای محترم جلسه پاسخ آن را انشالله در سال آینده در همین جلسه خواهند داد

هدف از مطرح کردن این موضوع(سیره عملی امام حسین(ع)) این است که در جامعه مشاهده می کنیم در عین حال که همه عزادار اباعبدالله الحسین(ع) هستیم لکن نوعاً برداشت ها از قیام او و یا وظایف در ارتباط با احیاء مکتب حسینی و عزاداری بر شهدای کربلا کاملا متفاوت و بعضاً متضاد هستند و برای حل این معضل راه و چاره ای به جز مراجعه به سیره عملی آن حضرت وجود ندارد.

 

نمونه هایی از مواضع امام:

الف:اباعبدالله الحسین(ع) در بخشی از پاسخ خود به استاندار یزید در مدینه (ولیدبن عتبه)که از امام می خواست با یزید بیعت کند چنین پاسـخ دادنـد

أَیُّهَا الْأَمِیرُ إِنَّا أَهْلُ بَیْتِ النُّبُوَّهِ وَ مَعْدِنُ الرِّسَالَهِ وَ مُخْتَلَفُ الْمَلَائِکَهِ وَ بِنَا فَتَحَ اللَّهُ وَ بِنَا خَتَمَ اللَّهُ وَ یَزِیدُ رَجُلٌ فَاسِقٌ شَارِبُ الْخَمْرِ قَاتِلُ النَّفْسِ الْمُحَرَّمَهِ مُعْلِنٌ بِالْفِسْقِ وَ مِثْلِی لَا یُبَایِعُ مِثْلَهُ وَ لَکِنْ نُصْبِحُ وَ تُصْبِحُونَ وَ نَنْظُرُ وَ تَنْظُرُونَ أَیُّنَا أَحَقُّ بِالْبَیْعَهِ وَ الْخِلَافَهِ(۲)

ای امیر! ما اهل بیت نبوت و معدن رسالت میباشیم، مائیم که ملائکه بر خاندانمان نازل میشدند، خدا دنیا را بما افتتاح نمود و بما ختم خواهد کرد. یزید مردى است فاسق و شراب خوار، قاتل مردم بى‏گناه و شخصى است که بطور علنى فسق و فجور میکند. شخصیتى مثل من ابدا با یزید بیعت نخواهد کرد. ولى در عین حال ما و شما تا فردا صبح تجدید نظر میکنیم تا معلوم شود کدام یک از ما براى مقام بیعت و خلافت اهلیت خواهیم داشت. این بفرمود و خارج شد.

 

ب:کاروان امام در چنین روزهایی(اواخر ذی حجه)در کنار آبی به نام بیضه فرود آمد و طی یک سخنرانی خـطاب به نـیروهای حـر چـنیـن فـرمـود:

أَیُّها النّاسُ اِنَّ رَسُولَ اللهِ قالَ:مَنْ رَأَى سُلْطَاناً جَائِراً مُسْتَحِلًّا لِحَرامِ اللَّهِ نَاکِـثاً عَهْدَهُ مُخَالِفاً لِسُنَّهِ رَسُولِ اللَّهِ یَعْمَلُ فِی عِبَادِ اللَّهِ بِالْإِثْمِ وَ الْعُدْوَانِ فَلَمْ یُغَیِّرْ عَلَیْهِ بِقَوْلٍ وَ لَا فِعْلٍ کَانَ حَقاً عَلَى اللَّهِ أَنْ یُدْخِلَهُ مُدْخَلـَهُ(۳)

ای مردم پیامبر خدا(ص)فرمود کسی که ببیند فرمانروای ستمگری را که حلال می دارد حرام خدا را، می شکند پیمان خدا را، رویارویی می کند با آیین خدا ومیان بندگان خدا با گناه و دشمنی رفتار می کند، با این همه باگفتار و کردار بر چنین سلطانی نشورد، سزاوار است که خدای او را به جایگاهش (عزاب) وارد کند.

 

ج:امام موقع خروج از مدینه مکتوبی را به عنوان وصیت به برادرش محمد حنفیه دادند که از جمـله فـقـرات آن ایـن عـبارت اسـت:

وَ اِنّـَما خَرَجْتَ لِطَلَبِ الْاِصْلاحِ فی اُمَّهِ جَدّی(۴)

خروج من فقط به خاطر اصـلاح امـت جـدم مـی بـاشـد

 

د:امـام در پـاسخ نصایح و خیرخواهی های برادر خود محمد حـنفیه چنین می فرماید: 

یا أَخی وَاللّهِ لَوْ لَمْ یَکُنْ فی الدُّنْیا مَلْجَأً وَ لا مَأْوىً، لَما بایَعْتُ یَزیدَ بَنْ مُعاوِیَه(۵)

و:امام قبل از خروج از مکه نامه های متعددی به ۵ نفر از سران قبایل شهر بصره نوشتند از جمله فرازهای مشـترک ایـن نـامه هـا عبـارت بود از ایـن جـمـلات: 

وَ قَدْ بَعَثْتُ إِلَیْکُمْ رَسُولی بِهذَا الْکِتابِ، وَ أَنَا أَدْعُوکُمْ إِلى کِتابِ اللّهِ وَ سُنَّهِ نَبِیِّهِ(ص)، فَاِنَّ السُنَّهَ قَدْ أُمیتَتْ، وَ إِنَّ الْـبِدْعَـهَ قَدْ أُحْیِـیَتْ(۶)

من پیک خود را به سوی شما اعزام کردم و شما را به سوی کتاب خدا و سنت پیامبر او میخوانم که سنت از بین رفته و بدعت جایگزین گشته

 

ه:امام در پاسخ تهدید حر به جنگ چنین فرمودند:

مَا أَهْوَنَ الْمَوْتَ عَلَی‌ سَبِیلِ نَیْلِ الْعِزِّ وَإحْیَآءِ الْحَقِّ لَیْسَ الْمَوْتُ فِی‌ سَبِیلِ الْعِزِّ إلَّا حَیَوه خَالِدَه؛ وَلَیْسَتِ الْحَیَوه مَـعَ الـذُّلِّ إلَّا الْـمَـوْتَ الَّذِی‌ لَا حـَیَـوه مـَعـَهُ(۷)

چقدر مرگ‌ در راه‌ وصول‌ به‌ عزّت‌ و احیای‌ حقّ، سبک‌ و راحت‌ است‌. نیست‌ مرگ‌ در راه‌ عزّت‌ مگر زندگانی‌ جاویدان‌؛ و نیست‌ زندگانی‌ با ذلّت‌ مگر مرگی‌ که‌ با او حیاتی‌ نیست

 

ز:پس از اینکه خبر شهادت مسلم به امام رسید و بی وفایی مردم کوفه کاملا مسلم گردید و جنگ انان علیه آن بزرگوار کاملا مشخص گردید در سرزمین کربلا خطاب به یاران خود چنین فرمود:

النّاسُعَبیدُالدُّنْیا، وَ الدّینُ لَعِبٌ عَلى ألْسِنَتِهِمْ، یَحُوطُونَهُ مادارَتْ بِهِ مَعائِشَهُمْ، فَإذا مُحِصُّوا بِالْبَلاء قَلَّالدَّیّانُونَ(۸)

افراد جامعه بنده و تابع دنیا هستند و دین،بازیچه زبانشان گردیدهاست و براى إمرار معاش خود، دین را محور قرار دادهاند پس اگر بلائى (همانند خطرـ مقام وریاست، جان، مال،فرزند و موقعیّت، …) انسان را تهدید کند، خواهى دید کهدین داران واقعىکمیاب خواهند شد

 

جمع بندی مطالب:

از مجموع مواضـع و فـرمـایـشات حـضرت اباعبدالله الحسین(ع) موارد زیر استفاده می شود:

۱-امام و پیشوا کسی است که بـه کـتاب خـدا عـمل کنـد و عدالت را در جامعه برپا دارد و خود را وقف راه خدا کند

۲-معرفی کردن یزید به عنوان مردی فاسق ،مشروب خوار و قاتل انسانها و آشکار کننده فسق و خود را به عنوان کسی که مستحق بیعت و خلافت است معرفی فرمود

۳-با استناد به فرمایش پیامبر بزرگوار اسلام مبارزه با ستمگر را وظیفه هر انسان برشمرد و سـکوت در بـرابر آن را مـستوجـب عـذاب دانستند

۴-یکی از فلسفه های قیام خود را اصلاح امورات امت جد خود پیامبر (ص) برشمرد که این نمی شود مگر بر با برداشتن ستمگر و تشکیل حکومت اسـلامی

۵-با نوشتن نامه به سران قبایل شـهر بـصره آنان را به یاری خود جهت مبارزه با یزید دعوت فرمود

۶-پس از اطلاع از شهادت نماینده خود حضرت مسلم و آشکار شدن بی وفایی کوفیان و قطعی شدن جنگ آنان با امام اکثر مردم را مسلمانان سطحی ،قشری و دینداری آنان را لق لقه زبان معرفی فرمود که در روزهای خـوشی طـرفـدار دیـن هسـتنـد

 

سوال:

ابتدای بحث عرض کردم که در پایان سوالی مطرح خواهم کرد که جواب آن را در صورت بقای عمر در همین جلسه خواهم پرسید و آن سوال این است که اگر امام حسین(ع)اکنون در حال حیات بودند در موارد زیر چه موضع گیری داشتند و ما به عنوان شیعیان و عزاداران آن بزرگوار چه وظایفی را بر عهده داریم و امام حسین(ع) در این زمینه از ما چه می خواستند؟

۱-اکنون آمریکا به عنوان شیطان بزرگ در سطح جهان آتش افروزی می کند و همه کشورهای اسلامی را به وسیله عوامل خود ناامن کرده و بصورت روزمره صدها مسلمـان قتـل عـام می شـوند

۲-متجاوز از ۷۰ سال است رژیم جعلی اسرائیل مسلمانان فلسطین را قتل عام می کند و حتی به کودکان شیرخواره نیز رحم نمی کند و روز بروز تـجاوزات خود را گسـترش می دهـد

۳-چند سال است گروه های تکفیری مورد حمایت عربستان سعودی و آمریکا نوع کشورهای اسلامی را ناامن کرده و همه روزه مسلمانان را قتل عام کرده و چهره اسلام را مخدوش و لکه دار می کنند و روز بروز جنایات خود را گـستـرش و توسـعـه می دهنـد

 

چند یادآوری:

۱-تلاش کنـیـد جـوانـان گـریـزپـا را بـه هـیـئـت های عزاداری جذب کنید و آنان را مورد احترام قرار دهید

۲-برنامه ریزی کنید در جلسات هفتگی هیئت حتما روحانی داشته باشید و لازم به یادآوری است که ضرورت ندارد روحانی هیئت همان روحانی مسجد بوده باشد و این موضوع را با سازمان تبلیغات هماهـنگ کنـید

۳-در ارتباط با مسائل مالی هیئت و درآمدها و نذورات مردم شفاف عمل کنید و مدام به اعضای هیئت و مسجد گزارش دهید تا جایـگاه هیئـت در افـکـار عمـومـی زیـر سـوال نـرود

۴-سعی کنید عزاداری های خود را طولانی نکنید و از افراط و تفریط در این زمینه اجتناب کنید تا موجب ملالت و زدگی اعضای هیئت نشوید بویژه مداحان و نوحه خوانان عزیز در این زمینه توجه مضاعف داشته باشـند

 

پی نوشت:

(۱) الارشاد /شیخ مفید، ص ۳۸۰ـ ۳۸۱

(۲) لهوف،/ سید بن طاووس، ص۱۷

(۳) بحار الانوار/مجلسی ج ۴۴ ص ۳۸۱                    

(۴) بحار الانوار/مجلسی، ج ۴۴، ص ۳۲۹                  

(۵)بحار الانوار/مجلسی ج۴۴ص۳۲۹

(۶)تاریخ طبری ج۶ ص ۲۰۰             

(۷) اعیان‌الشیعه، ج ۱، ص ۵۸۱                      

(۸) محجّه البیضاء/فیض کاشانی : ج ۴، ص ۲۲۸

 

موضوع:سیره عملی امام حسین(ع)

مکان: سالن اجتماعات هنگ مرزی(پردیس)

مناسبت: جلسه توجیهی اول ماه محرم سال۹۴