یکشنبه ۷ آذر ۱۴۰۰ - الأحد 23 ربيع ثاني 1443

(۱۳۹۶/۰۷/۰۵) سخنرانی شب هفتم ماه محرم

عن الصادق(ع): عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ مَنْ أَرَادَ أَنْ یَکُونَ فِی جِوَارِ نَبِیِّهِ وَ جِوَارِ عَلِیٍّ وَ فَاطِمَهَ فَلَا یَدَعْ زِیَارَهَ الْحُسَیْنِ ع(۱) هر که می خواهد در جوار پیامبرش(صلی الله علیه وآله) و جوار امام علی علیه السلام و حضرت فاطمه (علیهاالسلام) باشد، زیارت امام حسین علیه السلام را رها نکند. مرحوم […]

IMG_1240.jpg

IMG_1240.jpg

عن الصادق(ع):

عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ مَنْ أَرَادَ أَنْ یَکُونَ فِی جِوَارِ نَبِیِّهِ وَ جِوَارِ عَلِیٍّ وَ فَاطِمَهَ فَلَا یَدَعْ زِیَارَهَ الْحُسَیْنِ ع(۱)

هر که می خواهد در جوار پیامبرش(صلی الله علیه وآله) و جوار امام علی علیه السلام و حضرت فاطمه (علیهاالسلام) باشد، زیارت امام حسین علیه السلام را رها نکند.

مرحوم ابن شعبه حرانی از دانشمندان قرن چهارم در کتاب ارزشمند تحف العقول خـطبـه ای از ابا عبدالله الحـسین(ع) نقـل می کنـد تحـت عنـوان خـطبه امـر به معروف و نهی از منکر .این خطبه دارای بخش های متعددی است در یک بخش آن ضمن نکوهش مخاطبین چنین می فرماید:

وَلکِنَّکُمْ مَکَّنْتُمُ الظَّلَمَهَ مِنْ مَنْزِلَتِکُمْ

شما خودتان ستمگران را در مقام خود جای دادید

وَ اسْتَسْلَـمْتـُمْ امُورَاللّهَ فـی اَیْدیـهِمْ

و در امور حکومت خدا را به آنها واگذاشتید

یَـعـْمـَلُـونَ بِالشُّبـَهـاتِ           

تا با شبهه کار کنند

وَ یَسیرُونَ فِی الشَّهَواتِ           

و در شهوت دلخواه خود پیش روند

سـَلّـَطـَهـُمْ عَـلـی ذلـِکَ فِــرارُ کُـمْ مِــنَ الـْمــَوْتِ

آنان را بر این مقام مسلط کرده ترس شماها از مرگ

وَ اِعْــجـابُکُـمْ بِالـْحَیـاهِ الَّـتـی هـِیَ مُفارِقَتُکُـمْ

و خوش بودن شماها در زندگی دنیایی که از شما جدا خواهد شد بوده

فَاَسْلَمْتُمُ الضُّعَفاءَ فی اَیْدیهِمْ    

ناتوانان را زیردست آنان قرار دادید

فـَمـِنْ بــَیْـنِ مُـسـْتَـعـْبِدٍ مَـقْـهـُورٍ

تا برخی از انسانها را برده و مقهور کنند

وَ بَیْنَ مُسْتَضْعَفٍ عَلی مَعیشَتِهِ مَغْلُوبٍ

و برخی را ناتوان یک لقـمه نـان و مغـلوب نـماینـد

یَتَقـَلَّبـُونَ فـِی الـْمُـلـْکِ بِارائـِهِمْ     

مملکت را به رأی خود زیر و رو کنند

وَ یَسْتَشْعِرُونَ الـْخِزْیَ بِاَهْوائِهِمْ

و رسوایی هوسرانی را بر خود هموار سازند

امام حسین(ع) در بخش دیگر از خطبه خود اهداف قیام خویش را در برابر حاکمان ظلم و جور چنین بیان فرموده:

الف:نفی اهداف دنیوی

اَللّهُمَّ اِنَّکَ تَعْلَمُ اَنَّهُ لَمْ یَکُنْ ما کانَ مِنّا      

خدایا تـو می دانـی کـه آنـچه از مـا سـرزد

تـَنـافُـساً فِــی سـُلـطانٍ

برای رقابت فرمانروایی نبود

وَ لاَ الْتِماساً مِنْ فُضُولِ الْحُطامِ

و نیز دست رسی به مال بی ارزش دنیا نبود

ب:بیان اهداف قیام

۱-وَ لکِنْ لِنـُرِیَ الْـمَعالـِمَ مِنْ دینِکَ

بلکه نشانه های آیین و دین تو را بنمایانیم

۲-وَ نُـظْـهـِرَ الْاِصـْلاحَ فِـی بــِلادِکَ

و سروسامان بخشی را در سرزمینهایت آشکار سازیم

۳-وَ یَأْمَنَ الـْمَظْلُـومُونَ مِـنْ عِبادِکَ

تا بندگان ستمدیده توآسوده گردند

۴-وَ یُـعْـمَلَ بِـفَرائِـضِکَ وَ سُنَنِکَ وَ أَحْـکامِـکَ    

تا به فرایض ، سنت ها و احکام تو نیز عمل گردد.

ج:بیان وظایف مردم

فَاِنْ لَـمْ تـَنْـصُـرُونا    

اگر ما را یاری نرسانید

وَ تَنْـصِفُـونـا      

و در خدمت ما نباشید

قَوِیَ الظَّلـَمَهُ عَلَیْکُـمْ   

ستمگران بر شما نیرو خواهند گرفت

وَ عَمِلُوا فِی اِطْفاءِ نُورِ نَبِیِّکُمْ(۲) 

و در خاموشی نور پیامبر (ص) اقدام خواهند کرد

آثار امر به معروف و نهی از منکر در روایات:

۱-عزت و سربلندی جامعه اسلامی

۲-استواری پایه های دین اسلام

۳-حاکمیت امنیت بر جامعه

۴-حلال شدن کسبهای مردم

۵-عمران و آبادانی شهرها

۶-توسعه و گسترش روزیها

۷-جلوگیری از مرگهای ناگهانی

۸-حاکمیت عدالت اجتماعی

۹-پیشگیری از وقوع جرم

۱۰-تضعیف جبهه نفاق و فتنه در جامعه

۱۱-برطرف شدن بلاها از جامعه

۱۲-جلب رضایت خداوند

متن مقتل حضرت علی اصغر(ع):

بَقِیَ الْحُسِیْنُ فَریداً وَحیداً …اِلْتَفَتَ عَنْ یـَمینِهِ فَلَـمْ یَـرَ اَحَداً مِنَ الرِّجالِ وَ اِلْتَفَتَ عَنْ یَسارِهِ فَلَمْ یَرَ اَحَداً …فَنادی هَلْ مِنْ ذابٍّ یَـذُبُّ عَـنْ حَـرَمِ رَسُـولِ اللهِ… اِرْتَفَتَ أَصْواتُ النِّساءِ بِالْعَویلِ فَضَجَّ النّاسُ بِالْبُکاء…فَقالَ لـِزَیْـنَـبَ ناوِلینی عَـلـِیّاً وَلَـدی الصَّغـیـرَ حَتـّی أُوَدِّئَـهُ فَـجیءَ بِه.فَاَجْلَسَ عَلِیّاً الْاَصْغَرَ فی حـِجْرِهِ فَجَعَلَ یُقَبِّلُهُ… فَرَماهُ حَرْمَلَهُ بْنُ کاهِلِ الْاَسَدی بِسَهْمٍ فَوَقَعَ فی نَحْرِهِ فَذَبَحَهُ فی حـِجْرِ الْحُسَیْنِ مِنَ الْاُذُنِ اِلَی الْاُذُن وَ مِنَ الْوَریدِ اِلَی الْوَریدِ(۳)

فَقالَ لِزَیْنَبَ خُذیهِ وَ یَمْسَحُ الدَّمَ مِنْ نَحْرِهِ فَطَلَقّیَ الْحُسِیْنُ مِنْ دَمِهِ بِکَفَّیْهِ حَتّی اِمْتَلَأَتا وَ رَمی بِالدَّمِ نَحْوَ السَّماءِ ثُمَّ قالَ هَوَّنَ عَلَیَّ ما نَزَلَ بی اَنَّهُ بِعِیْنِ اللهِ(۴)

از غیب صدا آمد:

دَعَهُ یا حسین فَاِنَّ لَهُ مُرْضِعاً فِی الْجَنَهِ ثُمَّ نَزَلَ عَنْ فَرَسِهِ و حفَرَ لِلْصَبیِّ بِجَفْنِ سِیْفِهِ وَ رَمَّلَهُ بِدَمِهِ وَ صَلّی عَلَیْهِ وَ دَفَنَهُ

پی نوشت:

(۱)وسائل الشیعه/ج۱۴/ص۴۲۵

(۲)تحف العقول/ابن شعبه حرانی ص ۲۳۹  

(۳) مقاتل الطالبیین ص ۹۴

(۴)الفتوح/ابن اعثم ص ۱۱۴